Η οδός που μεγάλωσες. Η οδός που έδωσες το πρώτο σου φιλί. Η οδός που διέσχιζες κάθε μέρα για να πας στο σχολείο. Η οδός που βρισκόταν η πρώτη δουλειά που έπιασες. Η οδός με το αγαπημένο σου μπαρ. Η οδός του σπιτιού που συγκατοίκησες με τον αγαπημένο σου. Ένας δρόμος είναι το σημείο αναφοράς σου. Μία ταμπέλα κι ένας αριθμός. Ένας προσδιορισμός αποκλειστικά και μόνο δικός σου. Οι δρόμοι της Αθήνας. Μία ιστορία διαρκώς διαμορφούμενη, ένα κομμάτι ζωντανό και έντονα διαδραστικό. Οι δρόμοι είναι οι άνθρωποι τους.

Οι άνθρωποι που ζουν, δουλεύουν, συχνάζουν, διασκεδάζουν ή απλά περνούν. Είναι όμως και οι άλλοι. Εκείνοι που έδωσαν το όνομά τους και πέρασαν για πάντα στο συλλογικό ασυνείδητο. Έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι κρύβεται πίσω από λευκά γράμματα της μπλε ταμπέλας που είναι κολλημένη στην άκρη ένος γκρίζου τοίχου στη γωνιακή πολυκατοικία της γειτονιάς του κέντρου; Κάναμε για ώρες βόλτες στο κέντρο της Αθήνας. Μία φωτογραφική μηχανή ήταν αρκετή. Γνωρίζουμε τις »θηλυκές» οδούς και τις ιστορίες των γυναικών πίσω από αυτές.

ΟΔΟΣ ΥΠΑΤΙΑΣ

Κόρη του μαθηματικού και αστρονόμου Θέωνα, έλαβε με τις φροντίδες του πατέρα της πολύ καλή εκπαίδευση και ταξίδεψε στην Αθήνα και στην Ιταλία. Δίδαξε φιλοσοφία και μαθηματικά και αποτέλεσε πόλο έλξης για τους διανοούμενους της εποχής ενώ έκανε και εκτενή και ουσιώδη σχόλια στα μαθηματικά έργα του Διόφαντου και του Απολλώνιου. Δυστυχώς παρότι η ίδια η Υπατία υπήρξε πολυγραφότατη κανένα από τα έργα της δεν σώζεται και έχουμε μόνο αναφορές για αυτά. Πολλοί από τους μαθητές της ανήκαν στους ανώτατους κύκλους της αριστοκρατίας της πόλης και έγιναν σημαντικές προσωπικότητες, όπως ο επίσκοπος Κυρήνης Συνέσιος και ο έπαρχος της Αλεξανδρείας Ορέστης. Για το θάνατό της υπάρχουν πολλές θεωρίες για το ποιος ήταν υπεύθυνος και ποια ήταν τα κίνητρα, αλλά τίποτα δεν είναι σίγουρο. Πολλοί ερευνητές μάλιστα, χωρίζουν την εποχή του Παγανισμού από την εποχή του Χριστιανισμού σύμφωνα με την ημερομηνία του θανάτου της, το 415.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Η πίσω πλευρά της ανακαινισμένης πλέον Μητρόπολης κοιτάει την οδό Υπατίας.

 

 

ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΣΟΦΙΑΣ

Η βασίλισσα Σοφία της Ελλάδας ήταν η σύζυγος του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄. Γεννήθηκε ως πριγκίπισσα της Πρωσίας Σοφία Δωροθέα Αλίκη του Οίκου Χοεντσόλερν στο Πότσδαμ της Πρωσίας. Γονείς της ήταν ο τότε Πρίγκιπας Διάδοχος Φρειδερίκος της Πρωσίας (μετέπειτα Γερμανός Αυτοκράτορας Φρειδερίκος Γ΄) και η Βικτώρια, Βασιλική Πριγκίπισσα του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία ήταν η μεγαλύτερη κόρη της Βασίλισσας Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Στις 27 Οκτωβρίου 1889 παντρεύτηκε τον τότε Πρίγκιπα Διάδοχο της Ελλάδας Κωνσταντίνο και απέκτησαν έξι παιδιά.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Τα διάσημα λουλουδάδικα της Βουλής, το υπουργείο Εξωτερικών, το μουσείο Μπενάκη, το μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, η γαλλική και η ιταλική πρεσβεία, φυσικά ο »Δρομέας» του Βαρώτσου και το Μέγαρο Μουσικής.

ΟΔΟΣ ΣΟΦΙΑΣ ΣΛΗΜΑΝ

Η Σοφία Εγκαστρωμένου ή Καστριώτη ήταν κόρη Αθηναίου εμπόρου υφασμάτων και παντρεύτηκε τον Ερρίκο Σλήμαν, αποκτώντας λατρεία για τον τον Όμηρο και τον αρχαίο πολιτισμό της Ελλάδας. Λέγεται πως η πρώτη γνωριμία με τον Ερρίκο δεν ήταν ιδιαίτερα ρομαντική. Τον θεώρησε κοντό και δεν ήθελε να συνεχίσει μαζί του, όμως το προξενιό είχε γίνει. Θα ζούσαν μία ταραχώδη ζωή και δε θα ήταν λίγες οι φορές που η Σοφία θα τον εγκατέλειπε. Πάντα γυρνούσε. Ο Σλήμαν θα ήταν για εκείνη σύντροφος και δάσκαλος. Μαζί ανακάλυψαν τον μυθικό θησαυρό του Πριάμου. Εκτός από τις ανασκαφές, σημαντικό είναι το κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο της. Με την Καλλιρρόη Παρρέν ήταν πρωτοπόρος της γυναικείας χειραφέτησης. Στη μνήμη του συζύγου της ιδρύει σανατόριο, το σημερινό νοσοκομείο Σωτηρία. Προσέφερε στο κράτος το Μέγαρο »Ιλίου Μέλαθρον» που αρχικά υπήρξε η μόνιμη κατοικία της.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Ο δρόμος που ενώνει τη Μεσογείων με την Κηφισίας.

ΟΔΟΣ ΡΗΓΙΛΛΗΣ

Η Ρήγιλλα Αππία-Άννια ήταν σύζυγος του Ηρώδη του Αττικού, Αθηναίου πολιτικού και φιλόσοφου. Ήταν γόνος ιταλικής αριστοκρατικής οικογένειας, μέλη της οποίας δεν είδαν με καλό μάτι τον γάμο αυτό ο οποίος, το 160 μ.Χ., κατέληξε σε τραγωδία. Κατά τον Φιλόστρατο, η Ρήγιλλα πέθανε κατά τη διάρκεια πρόωρης γέννας που προκλήθηκε από κλωτσιά που της έδωσε ο Αλκιμέδοντας, με εντολή του συζύγου της. Η ιστορικός Sarah Pomeroy χαρακτηρίζει τη Ρήγιλλα κλασική περίπτωση θύματος συζυγικής βίας. Σύμφωνα με τους μελετητές ο Ηρώδης έχτισε το περίφημο Ωδείο των Αθηνών στη μνήμη της Ρηγίλλης.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Η έδρα της Νέας Δημοκρατίας επί 38 χρόνια και το ιστορικό κτίριο της ΕΡΤ στη συμβολή με την οδό Μουρούζη.

ΟΔΟΣ ΠΟΥΛΧΕΡΙΑΣ

Η Αιλία Πουλχερία (19 Ιανουαρίου 399 – Ιούλιος 453) ήταν αυτοκράτειρα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από το 450 έως το 453. Ήταν το δεύτερο παιδί του αυτοκράτορα Αρκάδιου και της αυτοκράτειρας Ευδοξίας. Η μεγαλύτερη αδελφή της, που γεννήθηκε το 397, θεωρείται ότι πέθανε νέα. Μικρότερα αδέλφια της ήταν η Αρκαδία, γεννημένη το 400, ο μελλοντικός αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β´ και η Μαρίνα, αμφότεροι γεννημένοι το 401. Η Πουλχερία ήταν γυναίκα μορφωμένη, κάτοχος αξιόλογης φιλοσοφικής και θεολογικής παιδείας. Διακρινόταν για την ευσέβεια και την εν γένει ενάρετη ζωή της. Υπήρξε προσωπικότης δυναμική, φιλόδοξη, δραστήρια και ευφυής. Χαρακτηριστικό δείγμα της ευφυίας της αποτελεί το γεγονός ότι παρουσίαζε τον άβουλο αδελφό της ως κυβερνώντα, ενώ κατ’ ουσίαν η ίδια διοικούσε το βυζαντινό κράτος. Η Ορθόδοξη Εκκλησία ανακήρυξε αγία την Πουλχερία. Η μνήμη της τιμάται στις 10 Σεπτεμβρίου.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Το μωβ νεοκλασικό με τη βεραμάν πόρτα, ένα από τα πιο πολυφωτογραφημένα κτίρια της πόλης.

ΟΔΟΣ ΣΑΠΦΟΥΣ

Για τη ζωή της ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά. Είναι πιθανό ότι γεννήθηκε στην Ερεσό της Λέσβου. Πατέρας της αναφέρεται ο Σκαμανδρώνυμος και μητέρα της η Κλεΐς. Είχε επίσης τρεις αδελφούς, τον Λάριχο, τον Χάραξο και τον Ευρύγιο. Η Σαπφώ θεωρείται με την ποίησή της, που ήταν γραμμένη στην αιολική διάλεκτο, ως η σημαντικότερη λυρική ποιήτρια της αρχαιότητας. Ο Πλάτων την ονομάζει »σοφή» και »δέκατη Μούσα», ο Ανακρέων »ηδυμελή», ο Λουκιανός »μελιxρόν αύχημα Λεσβίων» οι Ιουλιανός και Αντίπατρος »θηλυκό Όμηρο» και »τιμή Λεσβίων γυναικών», ενώ ο Στράβων »θαυμαστόν τέρας». Ο Οράτιος στη 2η ωδή του μας λέει ότι ακόμα και οι νεκροί στον κάτω κόσμο ακούν τα τραγούδια της με θαυμασμό σε ιερή σιγή. Μετά τον θάνατό της στην πατρίδα της Λέσβο έκοψαν νόμισμα με τη μορφή της. Στις Συρακούσες και στην Πέργαμο στήθηκαν αγάλματά της, ενώ στις Συρακούσες κατασκευάστηκε και ένα κενοτάφιο σε ανάμνησή της.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Τα διώροφα εγκαταλειμμένα σπίτια της παλιάς Αθήνας με λουκέτα στις πόρτες μαζί με τα Πολυϊατρεία των Γιατρών του Κόσμου.

ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΟΛΓΑΣ

Σε ηλικία 15 ετών η Όλγα Κονσταντίνοβνα της Ρωσίας παντρεύεται τον 19χρονο βασιλιά Γεώργιο Α’ και γίνεται βασίλισσα της Ελλάδας (μεταξύ 1867-1913). Γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1851 στο Παλάτι του Παβλόφσκ, στην Αγία Πετρούπολη και ήταν μέλος της Δυναστείας των Ρομανόφ. Η Όλγα περιγραφόταν ως ένα μικρό κορίτσι, με απλούς τρόπους και έντονα γαλανά μάτια. Σε αντίθεση με την μικρότερη αδερφή της, την Μεγάλη Δούκισσα Βέρα Κονσταντίνοβνα, διέθετε ιδιαιτέρως ήρεμο χαρακτήρα. Η Όλγα συνάντησε για πρώτη φορά τον μέλλοντα σύζυγό της τον Σεπτέμβριο του 1863. Ο τελευταίος, είχε έρθει να επισκεφθεί τον τσάρο Αλέξανδρο Β΄ στην Αγία Πετρούπολη, προκειμένου να τον ευχαριστήσει για την υποστήριξη που του είχε παράσχει με την ευκαιρία της εκλογής του ως Βασιλιά των Ελλήνων. Η Βασίλισσα Όλγα ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη φιλανθρωπία. Δημιούργημά της είναι το Νοσοκομείο Ευαγγελισμός στο κέντρο της Αθήνας, όπως και το Ρωσικό Νοσοκομείο στον Πειραιά. Μετά την έκπτωση της Δυναστείας το 1924, η Όλγα ακολούθησε τη βασιλική οικογένεια στην εξορία. Πέθανε στις 18 Ιουνίου 1926 στη Γαλλία. Η ταφή της έγινε στην Ιταλία και δέκα χρόνια αργότερα τα οστά της μεταφέρθηκαν στο βασιλικό κοιμητήριο στο Τατόι.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Το τραμ, οι στήλες του Ολυμπίου Διός και η είσοδος του Ζαππείου.

 

Tο Άγαλμα του Βύρωνα βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αμαλίας και Όλγας. Αναπαριστά την Ελλάδα, που έχει την μορφή ημίγυμνης καθημερινής γυναίκας, να στέφει τον Λόρδο Βύρωνα με κλαδί φοίνικα ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τις υπηρεσίες του προς αυτήν.

ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Η Βασίλισσα Αμαλία της Ελλάδος (21 Δεκεμβρίου 1818-20 Μαΐου 1875, Μπάμπεργκ) ήταν η σύζυγος του Βασιλιά Όθωνα της Ελλάδας. Η επίσημη προσφώνηση από τη γέννησή της ήταν Δούκισσα Αμαλία – Μαρία – Φρειδερίκη, του Ολδεμβούργου, ενώ κατά τη διάρκεια της βασιλείας της (1836-1862) έλαβε το όνομα Αμαλία, Βασίλισσα της Ελλάδος. Γονείς της ήταν ο Μέγας Δούκας Παύλος Φρειδερίκος Αύγουστος του Όλντενμπουργκ και η Πριγκίπισσα Αδελαΐδα του Άνχαλτ – Βέρνμπουργκ, δουκικού Οίκου των Βάζα, δουκών επίσης του Όλντενμπουργκ. Από μικρή ηλικία είχε χάσει τη μητέρα της και ανατράφηκε από τη Βαρώνη Σέλλα. Διδάχθηκε ξένες γλώσσες, ζωγραφική, μουσική και χορό καθώς και ξιφασκία και ιππασία. Ο γάμος της με τον Όθωνα τελέστηκε στη πατρίδα της στις 10 Νοεμβρίου 1836 και το ζευγάρι έφτασε στην Αθήνα στις 2 Φεβρουαρίου 1837. Η φορεσιά της Αμαλίας, που καθιερώθηκε ως επίσημη στολή της Αυλής, ήταν βασικά η αστική φορεσιά της Πελοποννήσου που συνηθιζόταν και στην Αθήνα. Η Βασίλισσα Αμαλία πέθανε στη Βαμβέργη το 1875 και ενταφιάστηκε στο Μόναχο δίπλα στον Όθωνα.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Η Βουλή των Ελλήνων, τα περιστέρια, το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, οι τσολιάδες, συγκεντρώσεις, πορείες, συνθήματα και πλακάτ.

ΟΔΟΣ ΠΑΝΔΡΟΣΟΥ

Στην ελληνική μυθολογία η Πάνδροσος ήταν η μία από τις τρεις θυγατέρες του Κέκροπα και της Αγλαύρου. Οι αδελφές της Πανδρόσου ήταν η Έρση και η Άγραυλος ή Άγλαυρος η νεότερη, κατά μία εκδοχή και η Φοινίκη. Οι αδελφές της Πανδρόσου διέπραξαν το λάθος να ανοίξουν το καλάθι ή κιβώτιο όπου η θεά Αθηνά είχε κρύψει τον μικρό Ερεχθέα ή Εριχθόνιο και τον είχε εμπιστευθεί σε όλες τις αδελφές. Τότε είδαν μέσα ένα φίδι ή το βρέφος τυλιγμένο με φίδια. Το θέαμα αυτό τις τρόμαξε τόσο, ώστε τρελάθηκαν και γκρεμίσθηκαν από την Ακρόπολη. Μόνη τροφός του Ερεχθέα έμεινε η Πάνδροσος. Ο Ερεχθέας μεγάλωσε μέσα στον τότε ναό της Αθηνάς στην Ακρόπολη, που αργότερα ονομάσθηκε Ερέχθειο. Οι αρχαίοι Αθηναίοι θεωρούσαν την Πάνδροσο ως τη γυναίκα που εφηύρε το κλώσιμο. Τη λάτρευαν στο Ερέχθειο και πίστευαν ότι γιος της από τον θεό Ερμή ήταν ο Κήρυξ, ο μυθικός γενάρχης τού πολύ γνωστού στην αρχαία Αθήνα ιερατικού γένους των »Κηρύκων».

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: 110 τουριστικά καταστήματα.

ΟΔΟΣ ΝΙΚΗΣ

Η Νίκη ήταν θεά της ελληνικής μυθολογίας που προσωποποιούσε τη δόξα του ελληνικού πολιτισμού. Ήταν κόρη της Στύγας και του Πάλλαντα, ενώ είχε αδέρφια της το Κράτος, το Ζήλο και τη Βία. Σύμφωνα με τη μυθολογία, όταν επικράτησε η λατρεία του Δία ως αρχηγού των θεών, η Νίκη και τα αδέρφια της έγιναν ακόλουθοί του. Σύμφωνα με άλλο μύθο, η Στύγα πρόσφερε τα παιδιά της ως συμμάχους του Δία κατά την Τιτανομαχία. Ήταν ο ηνίοχος των θεών, όπως συχνά απεικονίζεται. Συχνά επίσης εμφανίζεται με φτερά, σε αντίθεση με άλλες γυναικείες θεότητες, οι οποίες ήδη κατά την κλασσική περίοδο εμφανίζονταν χωρίς φτερά. Στα ρωμαϊκά χρόνια ονομαζόταν Βικτόρια. Στον Παρθενώνα υπήρχε ολόχρυσο άγαλμα της Νίκης, ενώ υπήρχε και ναός αφιερωμένος σε αυτήν, ο οποίος χτίστηκε γύρω στο 410 π.Χ. Αφιερώμα των Αθηναίων προς τη θεά υπήρχε επίσης και στους Δελφούς. Στο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία στην Ολυμπία, αναπαρίστατο και η Νίκη. Σύμφωνα με τον Παυσανία, το άγαλμα της Αθηνάς Νίκης αναπαριστούσε τη Νίκη χωρίς φτερά (Άπτερος Νίκη), που σήμαινε ότι το άγαλμα δε θα έφευγε ποτέ από την Αθήνα.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: To Μέγαρο Θ. Μηταράκη σχέδιο του αρχιτέκτονα Κωνσταντίνου Κιτσίκη της περιόδου του Μεσοπολέμου με τον υπέροχο τρούλο, το Εβραϊκό Μουσείο και το μέγαρο Λεβίδη – το κεντρικό σομόν κτίριο της οδού. Διαρκές το μπέρδεμα: Ποια είναι η Νίκης και ποια η Μητροπόλεως.

ΟΔΟΣ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑΣ

Η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα είχε καταγωγή από την ‘Υδρα. Γεννήθηκε μέσα στις φυλακές της Κωνσταντινούπολης στις 11 Μαΐου του 1771, όταν η μητέρα της Σκεύω επισκέφτηκε τον σύζυγό της, Σταυριανό Πινότση. Παντρεύτηκε δυο φορές, στην ηλικία των δεκαεπτά με τον Σπετσιώτη Δημήτριο Γιάννουζα και στην ηλικία των τριάντα ετών με τον Σπετσιώτη πλοιοκτήτη και πλοίαρχο Δημήτριο Μπούμπουλη. Και οι δυο σκοτώθηκαν από Αλγερινούς πειρατές. Της άφησαν, ωστόσο, μια τεράστια περιουσία, την οποία ξόδεψε εξ ολοκλήρου για να αγοράσει καράβια και εξοπλισμό για την Ελληνική Επανάσταση. Η Μπουμπουλίνα σκοτώθηκε άδοξα από τον Ιωάννη Κούτση κατά τη διάρκεια συμπλοκής. Οι Ρώσοι μετά τον θάνατό της, της απένειμαν τον τίτλο της »Ναυάρχου», έναν τίτλο με παγκόσμια μοναδικότητα για γυναικεία μορφή.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Το Πολυτεχνείο.

ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ

Γεννήθηκε στην έπαυλη Μον Ρεπό της Κέρκυρας στις 30 Αυγούστου 1870. Παντρεύτηκε στις 5 Ιουνίου 1889 τον Μέγα Δούκα της Ρωσίας Παύλο Αλεξάντροβιτς στην Αγία Πετρούπολη, όπου και εγκαταστάθηκε μετά το γάμο της. Μαζί απέκτησαν τη Δούκισσα Μαρία Πάβλοβνα και τον Πρίγκηπα Ντμίτρι Πάβλοβιτς, ενός εκ των δολοφόνων του μοναχού Γκριγκόρι Ρασπούτιν το 1916. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη και τρίτο παιδί από τα συνολικά οκτώ του Βασιλιά Γεωργίου Α’ και της Βασίλισσας Όλγας και αδελφή του μετέπειτα Βασιλιά Κωνσταντίνου Α’. Πέθανε αιφνιδιαστικά το 1891 στη Μόσχα, λίγες μόλις ημέρες μετά τη γέννηση του γιου της, σε ηλικία 21 ετών. Το μνήμα της πριγκίπισσας Αλεξάνδρας βρίσκεται στο Βασιλικό Κοιμητήριο στο Τατόι.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, το γήπεδο του Παναθηναϊκού, οι προσφυγικές κατοικίες.

ΟΔΟΣ ΔΩΡΑΣ Δ’ ΙΣΤΡΙΑ

Δώρα Δίστρια, το φιλολογικό ψευδώνυμο της Elena Ghica. Γεννήθηκε το 1828 στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Ο πατέρας της ήταν ο Mihai Ghica, μεγάλος διοικητής της Κραϊόβας και αργότερα υπουργός εσωτερικών και η μητέρα της η ελληνικής καταγωγής πριγκίπισσα Αικατερίνη Φωκά. Το 1849 παντρεύεται τον Ρώσο πρίγκιπα Κολτσόφ-Μασάλσκι με τον οποίο πηγαίνει να ζήσει στην Πετρούπολη. Κάνει ταξίδια, ζωγραφίζει και είναι πολυγραφότατη. Το 1854 η Αυτοκρατορική Ακαδημία Καλών Τεχνών την βραβεύει με το αργυρό μετάλλιο για το έργο της »Έλατο και Φοίνικας», εμπνευσμένο από ένα ποίημα του Χάινριχ Χάινε. Μετά από πέντε χρόνια εγκαταλείπει το σύζυγό της και καταλήγει το 1871 στη Φλωρεντία. Σ΄αυτήν την πόλη θα γνωρίσει τον Άγγελο ντε Κουμπερνάτις, καθηγητή των ανατολικών γλωσσών, με τον οποίο και έζησε μέχρι το τέλος της ζωής της. Η Elena Ghica υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες υποστηρίκτριες της Ελλάδας.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Όλο ευθεία θα συναντήσεις την είσοδο του τελεφερίκ για να ανέβεις στον Λυκαβηττό.

ΟΔΟΣ ΦΡΥΝΗΣ

Η Φρύνη ήταν μια διάσημη εταίρα της αρχαιότητας, ξακουστή για το φυσικό της κάλλος. Έζησε κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. στην αρχαία Αθήνα, ωστόσο καταγόταν από τις Θεσπιές της Βοιωτίας στις οποίες και φέρεται να γεννήθηκε το 371 ή το 365 π.Χ.. Ο πατέρας της λεγόταν Επικλής και το πραγματικό της όνομα ήταν Μνησαρέτη, αλλά εξαιτίας του ωχρού δέρματός της έμεινε γνωστή ως Φρύνη (το όνομα προκύπτει από το αμφίβιο φρύνος). Σχετικά με τη ζωή της διασώζονται πολλά διάσημα ιστορικά ανέκδοτα, ενώ θεωρείται πως αποτέλεσε το μοντέλο για το διάσημο άγαλμα, γνωστό ως »Αφροδίτη της Κνίδου», έργο του Πραξιτέλη. Ο κωμικός ποιητής Μάχων αφηγείται πως ζητούσε μια μνα για μια νύχτα. Αναφέρεται μάλιστα πως όριζε η ίδια τα χρήματα που θα έπαιρνε, ανάλογα με το πώς αισθανόταν για τον εκάστοτε πελάτη. Αν τον έβρισκε αντιπαθητικό το ποσό που θα ζητούσε ήταν υπέρογκο. Από την άλλη προσέφερε τον εαυτό της δωρεάν στο φιλόσοφο Διογένη τον Σινωπέα, επειδή θαύμαζε το μυαλό του.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Το θέατρο Coronet και τα μικρά »κρυμμένα» μαγαζάκια με ρούχα-αξεσουάρ-παπούτσια.

ΟΔΟΣ ΜΕΛΙΝΑΣ ΜΕΡΚΟΥΡΗ

Μελίνα Μερκούρη. Η τελευταία Ελληνίδα θεά. Η γυναίκα που κατάφερε να στρέψει όλα τα βλέμματα του πλανήτη στην Ελλάδα και να γίνει σύμβολο. Η Μελίνα. »Το μεγαλύτερο κοπλιμέντο για εμένα είναι να με σταματούν στον δρόμο και να με αποκαλούν ‘Μελίνα μας’. Είναι ό,τι πιο τρυφερό υπάρχει, να είμαι κτήμα όλων». Από τη ζωή μέχρι το θάνατο ένα τσιγάρο δρόμος. Αυτό είναι η Μελίνα.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Ανάμεσα στις οδούς Δωριέων και Γρίβα Διγενή. Το νου σου στις ταμπέλες. Χάθηκες; Ανέβα στο λόφο του Λυκαβηττού.

ΟΔΟΣ ΔΟΥΚΙΣΣΗΣ ΠΛΑΚΕΝΤΙΑΣ

Η Sophie de Marbois-Lebrun, Δούκισσα της Πλακεντίας, υπήρξε φιλελληνίδα Αμερικανογαλλίδα, κόρη Γάλλου διπλωμάτη και σύζυγος του Δούκα της Πλακεντίας (Πιατσέντσα), πόλης στη βόρεια Ιταλία που είχε κατακτήσει ο Ναπολέων το 18ο αιώνα. Η δράση της εστιάστηκε στην ενίσχυση του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων, με μεγάλη οικονομική και κοινωνική συνεισφορά κατά τα πρώτα χρόνια εδραίωσης του νεοελληνικού έθνους, εν μέσω πολιτικών ταραχών. Μετά το χαμό της πολυαγαπημένης της κόρης Ελίζας κατά την περιοδεία της στην Ασία και την επιστροφή της στην Αθήνα, πληθώρα μαρτυριών και μυθοπλασίες άρχισαν να περιβάλλουν την εκκεντρική της προσωπικότητα, καθιστώντας την παρουσία της μυστηριώδη και αινιγματική. Η ίδια απεβίωσε το 1854 σε ηλικία 69 ετών, αφήνοντας πίσω της μια σημαντική ιστορία στη συμβολή του φιλελληνισμού, καθώς και σημαντικά κειμήλια που κληροδότησε στο ελληνικό δημόσιο.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Αποτελεί όριο του μεγάλου δακτυλίου Αθηνών.

ΟΔΟΣ ΛΟΥΙΖΗΣ ΡΙΑΝΚΟΥΡ

Η Louise Riencourt ήταν Γαλλίδα θαυμάστρια της Ελλάδας με έντονα φιλελληνικά αισθήματα. Ήρθε στην Αθήνα σε νεαρή ηλικία, παρά τις αντιδράσεις της οικογενείας της, και συνδέθηκε με τις σημαντικότερες οικογένειες της αθηναϊκής κοινωνίας. Διέμενε στην οδό Αμαλίας στο νούμερο 34. Τα καλοκαίρια μετακόμιζε στην Κηφισιά. Στο σαλόνι της διοργάνωνε χοροεσπερίδες με καλεσμένους βασιλείς, πρίγκιπες και αριστοκράτες της Αθήνας. Με την επιστροφή της στη Γαλλία θα παντρευτεί τον κόμη Ριανκούρ, χωρίς να σταματήσει να υποστηρίζει τα ελληνικά εθνικά δίκαια με δημοσιεύματα και πλήθος εκδηλώσεων. Πέθανε σε βαθύ γήρας στην Αθήνα στις 27 Φεβρουαρίου του 1941.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Το φιάσκο της Ριανκούρ. Η αστυνομία έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με τη 17 Νοέμβρη, στις 23 Μαρτίου του 1992, αλλά οι τρομοκράτες καταφέρνουν να ξεφύγουν.

ΟΔΟΣ ΑΘΗΝΑΣ

Η Αθηνά ήταν η αγαπημένη κόρη του Δία. Μητέρα της ήταν η Μήτις. Ο Δίας ύστερα από προφητεία έμαθε ότι η Μήτις θα γεννούσε το παιδί το οποίο θα ανέτρεπε από την εξουσία τον πατέρα του, οπότε την κατάπιε ενώ ήταν έγκυος στην Αθηνά. Σύμφωνα με τη μυθολογία ο Δίας άρχισε να υποφέρει από πονοκεφάλους για αυτό και κάλεσε τον Ήφαιστο για να τον απαλλάξει. Με το σφυρί στο χέρι ο Ήφαιστος τον χτυπά δυνατά στο κεφάλι και από μέσα ξεπηδά η Αθηνά φορώντας περικεφαλαία και κρατώντας μια ασπίδα. Η διαμάχη της Αθηνάς και του Ποσειδώνα για την πόλη της Αθήνας είναι ένας από τους πιο γνωστούς μύθους. Η Αθηνά και ο Ποσειδώνας διεκδικούσαν την διεκδικούσαν. Ανέβηκαν λοιπόν στον βράχο της Ακρόπολης και ενώπιον των Αθηναίων αποφάσισαν ότι όποιος προσέφερε στους κατοίκους το ωραιότερο δώρο, θα την αποκτούσε. Ο Ποσειδώνας χτύπησε σε μια πλευρά του λόφου με την τρίαινά του και αμέσως ανάβλυσε μια πηγή με νερό. Ο λαός θαύμασε, αλλά το νερό ήταν αλμυρό σαν το νερό της θάλασσας κι έτσι δεν ήταν πολύ χρήσιμο. Το δώρο της Αθηνάς ήταν ένα δέντρο ελιάς, κάτι που ήταν καλύτερο, μιας και παρείχε στην πόλη τροφή, λάδι και ξυλεία. Η Αθηνά στέφθηκε νικήτρια και έδωσε το όνομά της στην πόλη.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Το δημαρχείο, η πλατεία Κοτζιά και η Βαρβάκειος Αγορά.

ΟΔΟΣ ΔΑΜΑΡΕΩΣ

Η Δάμαρις όπως αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων, ήταν η πρώτη Αθηναία γυναίκα που πίστεψε στο κήρυγμα του αποστόλου Παύλου στον Άρειο Πάγο. Το όνομα της δεν είναι ελληνικό, αλλά εξελληνισμένος τύπος του ιουδαϊκού ονόματος «Θαμάρ», που σημαίνει ότι δεν ήτανε Ελληνίδα αλλά κάποια Ιουδαία μέτοικος στην Αθήνα. Ήταν γυναίκα από ευγενή οικογένεια και με υψηλή κοινωνική θέση, είχε και ανάλογα πνευματικά ενδιαφέροντα.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ: Ιούλιος 2002, οδός Δαμάρεως στο Παγκράτι. Στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας στον αριθμό 73 εντοπίζεται μία από τις γιάφκες της 17 Νοέμβρη.

Πηγή: ladylike.gr (Δημοσιογραφική Eπιμέλεια: Δέσποινα Δημά – Φωτογραφίες: Φραντζέσκα Γιαϊτζόγλου-Watkinson)
Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πήγη, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
loading...