Ξέρεις πως είναι να σε ακουμπάει ο θάνατος; Να απλώνει τα χέρια του επάνω σου; Να σου σκοτώνει ότι έχεις προγραμματίσει; Να σε βάζει στον χορό και εσύ να πρέπει να χορέψεις μαζί του, μη ξέροντας τα βήματα του χορού; Να γονατίζει το είναι σου; Ξέρεις πως είναι; Να είσαι τελείως μόνος μαζί του και να σε κάνει οτι θέλει ανά πάσα στιγμή; ΚΑΡΚΙΝΟΣ!!!

 

Κλαις και τρέμεις την πρώτη φορά που σου λένε ότι τον έχεις. Τρέμεις την ώρα που μπαίνεις στο χειρουργείο. Σβήνεις τις ώρες που μπαίνει στις φλέβες σου το υγρό της θεραπείας. Τούφες μαλλιών σου να τις κρατάς στα άδεια σου τα χέρια και να κλαις και να λες είμαι δυνατή θα ζήσω…

Η αλήθεια είναι ότι μετά από μια θεραπεία μπορεί να πάρει αρκετά χρόνια ώσπου να νιώσεις πως ζεις ξανά. Με τις αλληλεπιδράσεις από το δηλητήριο και τις ακτινοβολίες δεν θα είσαι ποτέ ο εαυτός σου 100% γιατί το ανοσοποιητικό σου σύστημα είναι ευάλωτο. Ο καρκίνος είναι ένας επιθετικός και καταστρεπτικός εχθρός για το σώμα μας.

43723215_2018025824928923_3138693642433069056_n

 

Ακόμα και μετά από μια θεραπεία που έχει τελειώσει συνεχίζει να σπάει το σώμα ώστε να αποκαταστήσει τις ζημιές που σου προκάλεσε ο εχθρός. Ανάλογα με την ηλικία και την φυσική κατάσταση του καθενός φυσικά. Είναι μια διαδικασία που παίρνει καιρό. Για αυτό πρόλαβε τον!!!!

Γράφω αυτό το κείμενο για να ενημερώσω, να πληροφορήσω και να υπενθυμίσω το ποσό σημαντική είναι η πρόληψη κατά του καρκίνου του μαστού. Η ψηλάφηση και η μαστογραφία είναι δύο πράγματα που δεν πρέπει  να παραμελήσει καμία γυναίκα. Κάνε λοιπόν μια χάρη στον εαυτό σου! Πρόσεξε τον! Εξετάσου!

Γιατί ο καρκίνος δεν κοιτάει ηλικίες, εμφάνιση και κοινωνικές ομάδες. Χτυπάει και ούτε πρόκειται να σε ρωτήσει. Αλλά δεν θα σε νικήσει αν δεν του παραδώσεις εσύ τα όπλα σου. Η δική μου μάχη άρχισε τέτοιον καιρό πριν ένα χρόνο.

43594430_1223195744488596_8746634390735421440_n

Σήμερα έχω επέτειο!

Πέρασε ακριβώς ένας χρόνος από τότε που έκανα την εγχείρηση μου. Την αφαίρεση του όγκου μου. Πέρασε ένας χρόνος από τότε που σε έβγαλα από μέσα μου διάολε. Μετά μπήκε το δηλητήριο…

Άλλαξε η καθημερινότητα μου. Έπεσαν τα μαλλιά μου, άλλαξε η γεύση στο στόμα μου και μια ψυχολογία που αν φώναζα θα γκρέμιζα και βουνά. Ο κολλητός μου με ρώτησε σήμερα…

“Σκέφτηκες πόσο έχει αλλάξει η ζωή σου από τότε;”

Η απάντηση γρήγορη και απλή…

“Κάθε μέρα το σκέφτομαι…Μερικές φορές θυμώνω, άλλες κλαίω και άλλες χαμογελάω και λέω είσαι δυνατή, κοίτα μόνο μπροστά!”

Και με ρώτησε ξανά… “Ποιος ο λόγος να κλαις; Αφού είσαι καλά τώρα.” Και του είπα… “Όταν είσαι δυνατή τόσο καιρό στο τέλος σπας. Όταν όλα τα έχεις περάσει μόνη γιατί έτσι τα έφερε τα πράγματα η ζωή σπας και ξεσπάς.”

Όταν έχεις και ένα παιδί που σε χρειάζεται δεν σκέφτεται τίποτα άλλο. Πρέπει να είσαι δυνατή, δεν έχεις άλλη επιλογή και ας έχουν γίνει τα πάντα κομμάτια μέσα σου. Ας έχει γκρεμιστεί όλη σου η καθημερινότητα. Δίπλα σου λίγοι και καλοί. Αυτοί που το έδειξαν με πράξεις. Οι δυνατοί! Αυτούς να τους θεωρείς δικούς σου ανθρώπους. Αυτούς να αγκαλιάζεται κάθε μέρα. Από αυτές τις δυνατές και αληθινές αγκαλιές, γεμάτο αγάπη. Και να γελάτε μαζί, να γελάτε πολύ γιατί το γέλιο και η αγκαλιά είναι τα καλύτερα φάρμακα σε τέτοιες περιπτώσεις.

43632697_249364275750329_196848268255166464_n

Εγώ πάλεψα και νίκησα!

Ένα μεγάλο μπράβο σε όλες που έκαναν το ίδιο και ένα μεγάλο κουράγιο σε όσες παλεύουν τώρα. Το μόνο που θέλω είναι να είμαι καλά και να συνεχίσω να ονειρεύομαι….

Ο εχθρός να μην μου χτυπήσει ποτέ ξανά την πόρτα μου…

Χρόνια μου πολλά λοιπόν!!!!!

Από την Μελίνα Καρυπίδου.

Σχόλια

σχόλια

Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πήγη, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
loading...
Loading...