Θα το βρεις στο νομό Αργολίδας, στην Τροιζήνα. Είναι στο δρόμο που πάει προς το Μοναστήρι του Αγ. Δημητρίου. Πρόκειται για μια ανάβαση 565 μέτρων. Το αμάξι πάει μέχρι ένα σημείο, το λεγόμενο προσκυνητάρι, και μετά ποδαράκια. Κάτι για το οποίο εμένα δεν με είχαν ενημερώσει οι φίλοι και ήμουν με το δίχαλο. Γι΄αυτό στο Διαβολογέφυρο δεν πας ποτέ αυθόρμητα. Πας οργανωμένος. Εκτός κι αν δεν σε πάει τόσο εύκολα εμπλοκή όσο εμένα.
Γιατί αξίζει ειδικής μνείας: Γιατί είναι πανέμορφο. Τόσο απλά. Γιατί αν βλέπεις ως εμπειρία και περιπέτεια την διαδρομή σου, τότε το τέλος σε ανταμείβει με τέτοιο τρόπο που νιώθεις πλήρης. Εκεί έχουν αφεθεί ως καπάρο γέλια από μεγάλες παρέες, φιλοσοφικές συζητήσεις από μικρές παρέες. Απ΄όλα έχει ο μπαχτσές.
Επίσης πρέπει να έχει μείνει κι ένα κομμάτι από το μαγιό μου που το έσκισα σε ένα βράχο.

Η ομορφιά στο Διαβολογέφυρο είναι και τα σημεία επικινδυνότητας. Κάποιες ορειβατικές ομάδες προσέθεσαν μια μικρή γεφυρούλα σε ένα σημείο και σχοινιά για να μην υπάρχει κίνδυνος. Αλλά και πάλι. Ειδικά λίγο πριν πατήσεις το νερό της λίμνης, υπάρχουν μεγάλοι βράχοι με σημαντική κλίση και από κάτω τους νερό με μερικά ακόμα βράχια. Αν πέσεις δηλαδή δεν γλιτώνεις.

Μια κάποια επικινδυνότητα έχει και η διάβαση προς την πηγή. Είναι ένα σημείο που εσύ βρίσκεσαι σε ένα βράχο και καλείσαι να ανοίξεις τα πόδια σου για να φτάσεις ένα βράχο πιο υψωμένο. Και η Σκλεναρίκοβα τη συναντά μια δυσκολία εκεί.

Όλα αυτά όμως αξίζουν για να βάλεις το πρόσωπό σου σε τόσο καθαρά νερά, να ευχαριστηθείς το κρύο νερό και να αναπνεύσεις μπόλικη φύση. Κρυμμένος από δέντρα που μοιάζουν να έχουν σκύψει προς το μέρος σου για να τους πεις όσα σε βαραίνουν και να τα εξανεμίσουν, θα βρεις μια απίστευτη ηρεμία.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Σχόλια

σχόλια

Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πήγη, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
loading...
Loading...