«Είμαι η Shreyasi, αστεία, ιδιόμορφη και δεκαοκτώ. Ανήκω σε μια συντηρητική οικογένεια που θέλει να μπλέξω με έναν άνθρωπο που είναι σχεδόν διπλάσιας ηλικίας από τη δική μου μου και έχει πολλά χρήματα στον τραπεζικό του λογαριασμό.

Τα χρήματα που θα βοηθήσουν τον πατέρα μου να πληρώσει όλα τα δάνειά του, χρήματα που θα χρηματοδοτήσουν ταξίδια στο εξωτερικό για τον αδερφό μου, χρήματα που θα βοηθήσουν τη μητέρα μου να πάρει κάποιο χρυσό για το γάμο της δεύτερης κόρης της.

 

Έπρεπε να αφήσω τις σπουδές μου, γιατί η οικογένειά μου ήθελε να τον παντρευτώ. Τι γίνεται με τη ζωή μου ως σύζυγος, ως νύφη, ως νοικοκυρά και τέλος ως μητέρα; Κοιμόμουν κάθε νύχτα με αυτές τις σκέψεις.

Όπως προετοιμαζόμουν για τη μεγάλη μέρα, είπα στον εαυτό μου να χαλαρώσει και ότι όλα θα είναι εντάξει, καθώς φορούσα τα στολίδια που μου έδωσαν».

Ναι, τον βλέπω, βλέπω το γιγάντιο μυώδες σώμα του και ξέρω ότι είναι αυτός

«Η γαμήλια τελετή ξεκινά, ο πατέρας μου παίρνει το χέρι μου στα χέρια του. Δείχνοντας την κυριαρχία του πάνω μου.

Καθώς όλα τελειώνουν, κάτι μέσα μου σπάει και δεν μου αρέσει καθόλου. Νιώθω σαν να θέλω να τρέξω, αλλά δεν είμαι δειλή».

Πηγαίνουμε στο χώρο του

«Βλέπω τη σκιά του καθώς προσπαθώ να νοιώσω άνετα στο δωμάτιο, όπου θα πρέπει να περάσω όλες τις νύχτες μου από δω και πέρα.

Εισέρχεται στο δωμάτιο και με αρπάζει από πίσω. Είμαι σε αμηχανία γιατί δεν καταλαβαίνω τι θέλει να κάνει.

Έχουν περάσει λίγες μέρες και εξακολουθώ να προσπαθώ να είμαι άνετη και να προσαρμοστώ στις αλλαγές της ζωής μου. Δυστυχώς, ένα πράγμα το οποίο εξακολουθεί να είναι δύσκολο, είναι να αποδεχτώ ότι με πλησιάζει ο σύζυγός μου.

Ξέρω ότι θέλει πάντα να είμαι εκεί…

«Προσπαθεί να με ξεντύσει, ναι, τις τελευταίες μέρες, δεν μου λέει ούτε μία λέξη, είμαστε παντρεμένοι, αλλά έρχεται και προσπαθεί να με ξεντύσει. Αυτό θέλει. Κάθε μέρα προσπαθώ να του αντισταθώ, αλλά εκείνος δεν νοιάζεται.

Είμαι αηδιασμένη… θέλω να πάω σπίτι…

«Με ρίχνει στο κρεβάτι. Κοιτάω τα μάτια αυτού του ανθρώπου και βλέπω την λαιμαργία τους. Αισθάνομαι σαν να πεινούσε μια ζωή και τελικά έχει μια νέα λεία».

Αρπάζει το σώμα μου βίαια και έχει τον έλεγχο.

«Τα χέρια του κάνουν ό, τι καλύτερο μπορούν και ο υποτιθέμενος σύζυγός μου, ξεκινά να ξεκουμπώνει την μπλούζα μου. Εγώ, από την άλλη μεριά, πεθαίνω κάθε μέρα. Γυρίζει και κοιμάται καθώς τελειώνει το έργο του. Προετοιμάζεται για την ημέρα».

Το επόμενο πρωί και όλα τα υπόλοιπα πρωινά…

«Βιάζομαι κάθε μέρα. Βιάζεται το σώμα μου, η εμπιστοσύνη μου, το πνεύμα μου. Με παντρεύτηκε και τώρα σκέφτεται ότι είμαι ιδιοκτησία του».

Έκλαψα, είπα όχι, αλλά δεν ακούει ποτέ…

«Και αυτό επαναλαμβανόταν κάθε μέρα, ακόμη και όταν το σώμα μου δεν του επέτρεπε να το κάνει (εκείνες τις ημέρες του μήνα). Το έκανε και ας πονούσα».

Προσπάθησα να του μιλήσω…

«Για πρώτη φορά, απεύθυνα το όνομά του. Προσπαθούσα να βρω κάποια χαμένη αγάπη ή οίκτο. Έψαχνα για λίγη ανθρωπιά σε αυτόν τον δαίμονα».

Του είπα ότι τελειώσαμε.

«Και αυτό που έκανε στη συνέχεια ήταν απροσδόκητο. Με χτύπησε στο πρόσωπο και άρχισε να με γδύνει και πάλι. Φώναξα δυνατά όχι, αλλά δεν σταμάτησε. Έπρεπε να τον σταματήσω μια για πάντα.

Δεν μου αρέσει να φεύγω εγώ μακριά από τα προβλήματά μου

«Έτσι, άρπαξα το βάζο που είχα στο κομοδίνο και τον χτύπησα δυνατά στο κεφάλι. Σιωπή έπεσε ξαφνικά σε όλο το δωμάτιο. Φάνηκε ότι όλα είχαν σταματήσει».

Πέφτει προς τα πίσω.. Δεν κουνιέται καν

«Αναρωτήθηκα για το τι έπρεπε να κάνω. Προσπάθησα να τον μετακινήσω, αλλά δεν μπόρεσα. Έχουν τελειώσει όλα τώρα; Αυτή είναι η ελευθερία που χρειάζομαι; Όλος ο πόνος μου τελείωσε;»

Credit: wittyfeed.com

Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πήγη, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.
loading...